แถลงการณ์14 กรกฎาคม 2569

แถลงการณ์ มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชน

การบังคับให้แต่งงาน ไม่ว่าจะกระทำโดยพ่อแม่ ผู้ปกครอง สมาชิกในครอบครัว ญาติ ผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา หรือบุคคลใดก็ตาม เพื่อควบคุม เปลี่ยนแปลง ปกปิด หรือกดดันให้ผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศปฏิบัติตามบรรทัดฐานทางเพศและสังคม ถือเป็นการละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิในความเสมอภาค สิทธิในเสรีภาพ และสิทธิในการตัดสินใจเกี่ยวกับชีวิตของตนเอง ไม่มีใครควรถูกบังคับให้แต่งงานเพราะเพศ วิถีทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือชนเผ่าพื้นเมือง/ชาติพันธุ์กลุ่มน้อยของตน

มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชนอ่านแล้ว 0 ครั้ง
แถลงการณ์ มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชน

เนื้อหา

แถลงการณ์

มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชน / Sangsan Anakot Yawachon

การบังคับให้ผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศแต่งงาน คือการละเมิดสิทธิมนุษยชน และเมื่อเกิดจากอคติหรือความเกลียดชังต่ออัตลักษณ์ของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ย่อมเข้าลักษณะของอาชญากรรมแห่งความเกลียดชัง (Hate Crime)

ผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศทุกกลุ่ม รวมถึงผู้หญิงชนเผ่าพื้นเมืองและผู้หญิงจากกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มน้อย มีสิทธิที่จะกำหนดชีวิตของตนเองอย่างเสรี เลือกคู่ครองหรือเลือกที่จะไม่สมรส โดยปราศจากการบังคับ การข่มขู่ ความรุนแรง และการเลือกปฏิบัติในทุกรูปแบบ สิทธิดังกล่าวเป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่ทุกคนพึงได้รับอย่างเป็นธรรม

การบังคับให้แต่งงาน ไม่ว่าจะกระทำโดยพ่อแม่ ผู้ปกครอง สมาชิกในครอบครัว ญาติ ผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา หรือบุคคลใดก็ตาม เพื่อควบคุม เปลี่ยนแปลง ปกปิด หรือกดดันให้ผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศปฏิบัติตามบรรทัดฐานทางเพศและสังคม ถือเป็นการละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิในความเสมอภาค สิทธิในเสรีภาพ และสิทธิในการตัดสินใจเกี่ยวกับชีวิตของตนเอง การกระทำดังกล่าวไม่อาจอ้างเหตุผลเรื่องเกียรติของครอบครัว ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม ศาสนา หรือความหวังดีของครอบครัว เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการละเมิดสิทธิมนุษยชนได้

ผู้หญิงชนเผ่าพื้นเมืองและผู้หญิงจากกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มน้อยจำนวนมากยังคงเผชิญการเลือกปฏิบัติซ้อนทับจากเพศ วิถีทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ ความเป็นชนเผ่าพื้นเมืองและ/หรือชาติพันธุ์กลุ่มน้อย ภาษา วัฒนธรรม และสถานะทางสังคม ทำให้มีความเสี่ยงสูงต่อการถูกบังคับแต่งงาน การใช้ความรุนแรงภายในครอบครัว การถูกกีดกันจากการศึกษาและโอกาสทางเศรษฐกิจ ตลอดจนการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมที่ไม่เท่าเทียม

เมื่อการบังคับให้แต่งงานเกิดจากอคติ ความเกลียดชัง หรือความพยายามลงโทษบุคคลเพราะวิถีทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ การแสดงออกทางเพศ หรืออัตลักษณ์ทางชนเผ่าพื้นเมือง การกระทำดังกล่าวย่อมเข้าลักษณะของ อาชญากรรมแห่งความเกลียดชัง (Hate Crime) และต้องได้รับการป้องกัน สอบสวน และดำเนินคดีอย่างจริงจัง โดยคำนึงถึงสิทธิและศักดิ์ศรีของผู้เสียหายเป็นสำคัญ

รัฐมีพันธกรณีตามหลักสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่จะต้องป้องกัน คุ้มครอง และเยียวยาผู้เสียหาย สอบสวนและดำเนินคดีต่อผู้กระทำผิดอย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งพัฒนามาตรการเพื่อป้องกันความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวและชุมชน ตลอดจนแก้ไขอคติ กฎหมาย นโยบาย และปัจจัยเชิงโครงสร้างที่ก่อให้เกิดการเลือกปฏิบัติและความรุนแรงต่อผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศ

ข้อเรียกร้องนี้ตั้งอยู่บนหลักสิทธิมนุษยชนสากล รวมถึงหลักการยอกยาการ์ตา (Yogyakarta Principles) อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรี (CEDAW) และมาตรฐานสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่รับรองสิทธิในความเสมอภาค การไม่เลือกปฏิบัติ และหลักการที่ว่าการสมรสต้องตั้งอยู่บน ความยินยอมโดยเสรีและเต็มใจของคู่สมรสทั้งสองฝ่าย

ไม่มีใครควรถูกบังคับให้แต่งงานเพราะเพศ วิถีทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือชนเผ่าพื้นเมือง/ชาติพันธุ์กลุ่มน้อยของตน

สิทธิมนุษยชนและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ไม่ใช่เรื่องที่ต้องต่อรองได้ และความหลากหลายไม่ใช่อาชญากรรม

"มูลนิธิสร้างสรรค์อนาตตเยาวชน รณรงค์ให้ยุติการบังคับแต่งงานผู้หญิงที่มีความหลากหลายทางเพศ หยุดก่ออาชกรรมจากความเกลียดชัง"

แท็ก
มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชนSangsan Anakot Yawachon FoundationLGBTIQ+ rightsStophomophobicrape
แชร์หน้านี้:
แถลงการณ์ มูลนิธิสร้างสรรค์อนาคตเยาวชน